Në historinë e kombit shqiptar të shekullit që lamë pas, nuk kanë qenë të rrallë, ata burra ortodoks shqiptarë, të cilët bashkuan gjokset e tyre, duke u kthyer në kështjella të pamposhtura të heroizmit masiv. Për më tej, heroizmi kulmor i tyre u parapa në luftën e vendosur dhe të drejtë për mbrojtjen e trojeve tona nga shovenizmi ortodoks grek. Me gjithë përpjekjet dhe dhelpëritë greke, këta ortodoksë shqiptarë, jo vetëm që nuk ranë në prehrin e premtimeve e mashtrimeve, por ndërkaq u shfaqën ngadhënjimtarë në shqiptarizmën e tyre, duke fituar mbi helenizmat e çdo lloji. Dhe nëse flasim për familje e burra të tillë, shtëpia e Kottajve, mbetet padyshim karakolli i qëndresës anti-greke, në Korçë e rrethina.
Lindur më 21 dhjetor 1919, në qytetin e Korçës, Nuçi Kotta do të rritej përmes kulturës dhe shqiptarizmës madhore të prindërve të vet. I ati i Nuçit, Koço Kotta, ndonëse pat studiuar në Athinë, me t’u kthyer në Shqipëri, e shndërron shtëpinë e vet në çerdhe të atdhetarisë. Ndër nismëtarët e shpalljes së Republikës së Korçës, në shoqërinë e Mihal Gramenos, Sali Butkës dhe disa atdhetarëve të tjerë, Koço Kotta do të ndikonte së tepërmi në kërkesat që populli korçar, arritën të përballeshin me disa qarqe grekomanë të qytetit, duke u treguar vendin e tyre. Dihet më pas se cili ishte vendi i Koço Kottës si në formimin e shtetit shqiptar në vitet e para të Monarkisë, ashtu edhe kur ai drejtonte Parlamentin Shqiptar.
Ky burë i mençur shteti, do të kujdesej që bijtë e tij, të shkolloheshin sa më mirë, nisur nga ideja e lume se Shqipërisë i duhen bij të pushkës dhe të pendës. Pas mbarimit të mësimeve fillore, Nuçi Kotta, fillon mësimet në Liceun francez të qytetit të lindjes, lice i cili në ato vite ishte ishte në nivele mjaft të larta shkollore. Këtu Nuçi mori për të parën herë, dijet e para mbi kulturën e gjerë franceze, historinë dhe letërsinë e saj.
Ndërkaq në vitet 1932-1936, atë ndërhyrjeve energjike të qeverisë shqiptare, Liceu i Korçës edukonte nxënësit e vet edhe me ndjenja kombëtare, në këtë mënyrë, tek karakteri i liceistit Nuçi Kotta, u ngjizën edukata atdhetare e shkollës dhe prindërve,duke ndikuar ndjeshëm deri në çastet e mbrame të jetës së vet. Pas mbarimit të liceut të Korçës, Nuçi Kotta, vendos të studiojë për drejtësi.
Shokët e tij liceistë e mbajnë mend mirë se kjo dëshirë e tij, vinte ngase ai nuk mund t’i duronte padrejtësitë e kohës. Kurdoherë në veprimtaritë e ndryshme shkollore, ai dallohej për korrektësinë si dhe ndihmën ndaj më të vobektëve. Ata asesi nuk mund të harrojnë gjithashtu pasionin e madh të Nuçit për të kënduar këngët atdhetare korçare, veçanërisht ai marrshi i bukur; “sa të rrojë mëmëdheu”, me tekst të Kol Tromarës, do të këndohej nga Nuçi Kotta, në çdo veprimtari artistike të liçeistëve.
Në vjeshtën e vitit 1936, Nuçi Kotta merr rrugën për në Paris. Shkonte atje me bursën e shtetit shqiptar, falë rezultateve të larta të arritura në Korçë, si dhe sjelljes së shkëlqyer ndaj mësuesve të vet. Aty regjistrohet në Universitetin “Luis le Grend”, i dëgjuar asaj kohe për nivelet e larta të mësimdhënies në rrafsh të shkencës së jurisprudencës. Falë shprehive të fituara në lice, vihet sërish në radhët e studentëve të dalluar dhe rëndom në bisedat e profesorëve francez, thirret me nofkën “Korçari i zgjuar”.
