E lindur në Kolonjë dhe e rritur në Korçë, Fatma Hazizi ka ndërtuar një karrierë në fushën e koreografisë, duke e kthyer pasionin e fëmijërisë në profesion dhe në një mision për të nxitur talentin e fëmijëve dhe të rinjve.
Dashuria për kërcimin nisi që në moshën 5-vjeçare, kur u regjistrua në ish-Shtëpinë e Pionierit në Korçë. Aty hodhi hapat e parë në botën e artit, duke marrë pjesë në aktivitete të ndryshme kulturore dhe duke fituar përvojat e para në skenë.
Gjatë viteve të shkollës, ajo vijoi të angazhohej në veprimtari artistike, ndërsa një nga përvojat e para ndërkombëtare ishte pjesëmarrja në Korinth të Greqisë, së bashku me ansamblin e Maksim dhe Ermion Sinollarit.
Pas vitit të parë të gjimnazit, Fatma u zhvendos në Tiranë, ku përfundoi arsimin e mesëm dhe më pas studimet e larta për Koreografi. Gjatë kësaj periudhe, u bë pjesë e ansamblit të këngëve dhe valleve popullore të mjeshtrit Rexhep Çeliku, pranë Teatrit të Operës dhe Baletit.
Angazhimi në këtë ansambël i dha mundësinë të merrte pjesë në aktivitete artistike brenda dhe jashtë vendit. Në vitin 2012, ajo përfaqësoi artin shqiptar edhe në Dijon të Francës, duke pasuruar përvojën e saj profesionale.
Pas përfundimit të studimeve, Fatma vendosi të ndërtonte rrugën e saj si profesioniste e pavarur. Në vitin 2018, hapi studion e saj të kërcimit në zonën e Sanatoriumit, në periferi të Tiranës, duke krijuar një hapësirë ku fëmijët dhe të rinjtë mund të zbulojnë talentin, të zhvillojnë kreativitetin dhe të fitojnë vetëbesim përmes artit.
Për koreografen me origjinë nga Kolonja, kërcimi është shumë më tepër se një disiplinë artistike. Përmes tij, fëmijët mësojnë të shprehin emocionet, të kapërcejnë pasiguritë dhe të kuptojnë rëndësinë e disiplinës, përkushtimit dhe bashkëpunimit.
Nga hapat e parë në Korçë, te skenat shqiptare dhe ato ndërkombëtare, e deri te puna e përditshme me brezat e rinj në Tiranë, Fatma Hazizi vijon të dëshmojë se pasioni, kur shoqërohet me punë dhe përkushtim, mund të kthehet në një rrugë që frymëzon edhe të tjerët.
Historia e saj është një shembull i bukur i një vajze nga Kolonja, e cila ruajti dashurinë për artin që në fëmijëri dhe sot ua përcjell atë brezave të rinj, duke e kthyer kërcimin në një mundësi për zhvillim artistik dhe personal.
