Një vendim i Gjykatës së Strasburgut disa vite më parë dënoi shtetin shqiptar lidhur me segregimin në shkollën “Naim Frashëri” në Korçë, ku institucionet zyrtare u gjetën fajtore për racizëm dhe ndarjen e fëmijëve romë dhe egjiptianë nga pjesa tjetër e nxënësve.
Ky vendim ngriti alarmin në institucionet arsimore në Shqipëri, duke nxitur krijimin e strukturave dhe masave konkrete, në përputhje me rekomandimet e Strasburgut, për të përmirësuar mësimdhënien dhe për të nxjerrë shkollën nga statusi i segregimit.
Zëvendësministrja e Arsimit, Orjona Osmani, theksoi se aktualisht shkolla nuk mund të konsiderohet më e segreguar në kuptimin klasik, pasi janë marrë masa për parandalimin e këtij fenomeni.
“Nuk është një shkollë e segreguar mirëfilli, sepse janë marrë të gjitha masat për të pasur politikat e duhura kundër segregimit. Janë hapur regjistrimet sipas dëshirës së prindërve, tekstet janë falas, nxënësit përfitojnë ndihmë ekonomike dhe do të ketë ristrukturim të shkollës ‘Naim Frashëri’.”
Në të njëjtën linjë u shpreh edhe kryesuesja e delegacionit të Këshillit të Europës në Shqipëri, Guila Re, e cila vlerësoi hapat pozitivë të ndërmarrë, por theksoi se procesi mbetet ende në progres.
“Është një punë në progres. Janë krijuar mundësi nga institucionet, por ka ende gjëra për t’u bërë. Qëllimi ynë është heqja e statusit të segregimit në këtë shkollë. Vëmendja ndaj fëmijëve është e madhe dhe, bazuar në sugjerimet e Strasburgut, po shkojmë drejt zgjidhjes.”
Sipas specialistëve, problematika nuk lidhet vetëm me institucionet, por edhe me mendësinë e prindërve, të cilët shpesh kufizojnë vetë fëmijët e tyre.
“Segregimi në shkollën ‘Naim Frashëri’ është një fenomen i njohur. Janë bërë përpjekje serioze dhe, në dijeninë time, kjo shkollë nuk hyn më në këtë klasifikim. Ka angazhim nga mësuesit dhe prindërit, por problemi kryesor mbetet mendësia. Politikat vijnë nga lart, por duhet të përqafohen nga komuniteti.”
Ndërkohë, përfaqësuesja e shkollës, Çiljeta Simaku, theksoi rëndësinë e përfshirjes së të gjithë aktorëve në aktivitete gjithëpërfshirëse.
Çiljeta Simaku:
“Deri më tani kemi arritur që prindërit, mësuesit dhe nxënësit të bëhen pjesë e aktiviteteve të përbashkëta, duke treguar gjithëpërfshirje dhe ulje të diskriminimit.”
Megjithatë, pavarësisht hapave institucionalë dhe angazhimit të strukturave arsimore, çrrënjosja e segregimit mbetet një sfidë e hapur. Ekspertët theksojnë se ndryshimi i vërtetë kërkon jo vetëm politika dhe investime, por edhe një transformim të thellë të mendësisë shoqërore, në mënyrë që çdo fëmijë të ketë të njëjtat mundësi arsimimi, pa dallim origjine apo përkatësie.
