Nevruz Bramo nuk sheh me sy, por prej vitesh “sheh” botën përmes tingujve të klarinetës. Historia e tij është një shembull i forcës së vullnetit dhe pasionit, që dëshmon se asnjë kufizim fizik nuk mund të ndalojë ëndrrat.
Ai humbi shikimin dhe një nga gishtat e dorës në moshën 10-vjeçare, pasi u plagos nga një mbeturinë luftarake e mbetur pas Luftës së Dytë Botërore. Aksidenti i ndryshoi jetën përgjithmonë, por nuk i zbehu dëshirën për të ndjekur muzikën.
Kur ishte nxënës në Institutin e të Verbërve në Tiranë, Nevruzi dëshironte të mësonte klarinetën. Megjithatë, për shkak të mungesës së një gishti, mësuesit nuk besonin se ai mund ta luante instrumentin dhe nuk ia dhanë mundësinë. I vendosur për të mos u dorëzuar, ai nisi të praktikonte fshehurazi, duke mësuar në mënyrë autodidakte derisa e ktheu klarinetën në pasionin dhe profesionin e jetës së tij.
Sot, tingujt që ai nxjerr nga klarineta janë dëshmia më e fortë se talenti, këmbëngulja dhe puna mund të triumfojnë mbi çdo paragjykim.
Përmes historisë së tij, Nevruz Bramo përcjell një mesazh të qartë për personat me aftësi të kufizuara: të mos izolohen, të mos lejojnë paragjykimet t’u zbehin ëndrrat dhe ta jetojnë jetën me dinjitet e pasion.
Historia e tij u rrëfye gjatë koncertit të organizuar në Kolonjë nga personat me aftësi të kufizuara, një aktivitet që solli në skenë jo vetëm muzikë dhe art, por edhe histori frymëzuese të njerëzve që kanë zgjedhur të njihen për talentin, punën dhe dashurinë për jetën, e jo për kufizimet e tyre.
