Gruri i fermerëve në Maliq ka mbetur pa u shitur, ndërsa mungesa e tregut dhe çmimi i ulët po rëndojnë gjithnjë e më shumë mbi prodhuesit.
Në fshatin Rrëmbec, një prej zonave të njohura për prodhimin e grurit, fermeri Fuat Orhan mban në magazinat e tij mbi 2 mijë kuintalë grurë të pashitur. Prej më shumë se 25 vitesh ai merret me kultivimin e grurit, por këtë vit thotë se nuk ka shitur asnjë kilogram.
Sipas tij, prodhimi po blihet me një çmim që nuk mbulon kostot, ndërsa kërkesa është thuajse inekzistente.
“U përkeqësua situata. Këtu janë mbi 2 mijë kuintalë. Me 28 dhe nuk ka kërkesë. Mendo qiratë e tokave, punimet bujqësore, naftën, nitratet me çmime marramendëse. Nuk ndien kënaqësi për punën që bën. Nafta me 220 lekë. A punohet me toka? E ndez dot zetorin?”, shprehet fermeri.
Të njëjtën problematikë ngre edhe Jani Busha, fermer nga fshati Orman. Ai thotë se gruri po grumbullohet, por çmimi i shitjes nuk arrin të mbulojë shpenzimet e prodhimit.
“25-26, e grumbullojmë. Nuk i nxjerr shpenzimet. Nuk arrihen dot shpenzimet e grurit që i hedhim në tokë. Ku ta çosh? S’ka ardhur asnjë të pyesë. Nuk dimë ç’do bëhet. Sytë nga dielli po i mbajmë. Vit për vit ky është. Fermeri po falimenton”, thotë ai.
Fermerët përballen nga njëra anë me magazina të mbushura me prodhim dhe, nga ana tjetër, me rritjen e kostove të inputeve bujqësore, karburantit dhe punimeve.
Ata kërkojnë ndërhyrje për garantimin e tregut dhe një çmim që të paktën të mbulojë kostot e prodhimit, duke paralajmëruar se në këto kushte bujqësia po bëhet gjithnjë e më e vështirë për t’u përballuar.
Gruri mbetet stok në magazina, ndërsa fermerët e Maliqit presin një zgjidhje për të mos humbur të gjithë punën dhe investimin e një viti.
