Në një punishte të vogël në qytetin e Korçës vazhdon të mbijetojë një zanat i rrallë, që dikur ishte thelbësor për jetën dhe punën në fshat. Estref Qelemeni është ndër mjeshtrit e fundit që ende ushtron profesionin e saraçit, duke riparuar dhe përgatitur pajisjet për kafshët e punës, një zanat i trashëguar brez pas brezi nga babai i tij.
Që në fëmijëri, Estrefi është rritur mes lëkurëve, shalëve dhe veglave të punës, duke ndjekur nga afër përkushtimin e të atit në këtë profesion tradicional. Edhe pse rrugëtimi i tij profesional nisi ndryshe, fillimisht si saldator dhe më pas në tregtinë e lëkurëve, ndryshimet ekonomike e rikthyen sërish tek zanati i familjes.
Sot, ai konsiderohet si i vetmi saraç në Korçë dhe zonat përreth, ndërsa punishtja e tij vizitohet nga klientë të ardhur nga shumë zona të Shqipërisë, por edhe nga Greqia, ku tregton një pjesë të punimeve artizanale të realizuara me dorë.
Ndonëse koha ka ndryshuar dhe përdorimi i kafshëve të punës është reduktuar ndjeshëm, Estref Qelemeni vijon ta mbajë gjallë këtë profesion të rrallë, duke ruajtur një pjesë të rëndësishme të trashëgimisë artizanale të Korçës.
Megjithatë, mungesa e brezit të ri që të ndjekë këtë rrugë mbetet shqetësimi më i madh. Fëmijët e tij kanë emigruar jashtë vendit dhe nuk janë lidhur me zanatin, çka rrezikon që me Estrefin të shuhet edhe një nga profesionet më të vjetra tradicionale të zonës.
