-Kam ardhur nga Tirana në Korçë për të ndihmuar ty-më tha dikush, i rekomanduar nga një miku im dy javë para se të mbyllej fushata.
-Unë kam miq shumë në fshatin X dhe Y. Mbi 100 vota i ke nga unë-më tha.
-Edhe 10-të do të thoja faleminderit, por dua t’ju pyes pse je kaq i interesuar për mua?-e pyeta.
-Sepse edhe unë jam i përndjekur politik, plus kam dëgjuar fjalë të mira për ty, biles edhe nga z.Basha kur e takova para pak ditësh në një aktivitet-më tha.
-Nëse më lejohet, nga vjen përndjekja juaj?-e pyeta.
-Nga gruaja-më tha duke filluar të më shpjegonte hollësira, me nipër të fortë etj. saqë një moment m’u bë i bezdisur, por isha i detyruar t’a dëgjoja.
-OK-i thashë-nesër do të çoj unë në fshat të më prezantosh edhe me miqtë e tu.
Të nesërmen më merr në cel rreth orës 10:00.
-z.Agolli si jeni. Do nisemi mbasdite në fshat, sepse më duhet të marr pensionin, se pa para, kupton ti…nuk lëvizim dot.
-Opa, një në xhep-i thashë vetes.
U nisëm mbasdite drejt fshatit të tij nga kishte origjinën me makinën time.
Rrugës po fliste me disa njerëz në cel.
-Po vij në fshat me deputetin për gjysmë ore…
-Jo me deputetin, me kandidatin ju thuaj.
-Shiko z.Agolli, se kjo punë do dhe para-më tha si me takt.
-Ah, po të jetë për para shko tek kandidatët e Ramës dhe të Saliut, se ata kanë miliona-i thashë si me shaka për të mos e fyer.
E lashë në qendër të fshatit duke gjetur një justifikim që të ndaheshim.
-Nesër flasim-i thashë.
Të nesërmen
-Alo…z.Agolli…deri tani të kam bërë 50 vota…por këta nipërit e mi thonë se duhet edhe ndonjë lek.
-Ikë plak matuf dhe mos i bjerë më numërit tim-ju përgjigja.
Pas dy ditësh takoj një shok po nga i njëjti fshat dhe i tregova shkurt ngjarjen.
-Puuuu-tha duke i rënë ballit me dorë.
Po ata janë fundi i fshatit-më tha.
-Fundi, fundi por vota është e barabartë-i thashë.
-Po është e vërtetë. Ata janë shumë dhe kanë vota, por ka kohë që i ka kapur Tom Doshi.
P.s eh sa story kam nga këto.
Sali…Ç’bëre mo?
Ç’thotë aleanca e qelbësirave?
Sh.A
