Çdokush gjen frymëzim në mënyra të ndryshme. Për Jorgo Liçon, qetësia shpirtërore vjen nga kontakti me natyrën dhe veçanërisht me drurin.
Duararti nga Erseka trungjet dhe rrënjët e pemëve të prera i kthen në skulptura dhe objekte artistike me vlera të veçanta.
– Mua rastësisht para disa vitesh duke punuar në mal me punë të ndryshme pashe diçka që me tërhoqi nga ana figurative,e mora, e pastrova, e rregullova.
Unë e marr nga natyra, të ndërtuar nga natyra, unë thjesht i jap frymë. Është në gjendje kome në mal dhe unë këtu i jap frymë, e pastroj, e zbukuroj, i heq pislliqet, milingonat, mizat, e stazhornoj dhe e bej qe te flas.”
Të kthesh drurin në art është tejet e vështirë, pasi kërkon vëmendje të veçantë dhe kohë.
Është jashtë mase e vështirë, se në pamje të parë duken emo se çfarë janë këto. Është shumë e vështirë se e marr fillimisht, filloj me pastrimin deri në detaj, do kohe shumë, kjo është e ndërthurur aq çrregullisht, sepse është rrënjë nuk janë degë, imagjino toka çfarë u ka bërë. Ka dhe, ka lëkurë, ka gurë, ka shumë detaje që duhen pastruar. Kanë shumë punë. 1:07 të gjithë këto janë të stazhiornuara me djegie, në formë të atillë që të zhduket çdo parazit i drurit ”
Artisti i frymëzuar nga natyra tregon se ata që e pëlqejnë punën e tij janë të shumtë.
Unë kam dalë shpesh herë në panair dhe me beso jam lutur Zotit qe mos dalë dikush të ma blejë. Nuk dua të ma blejnë se skam dëshirë ta marrin, është diçka që të fut ne pasion, e sheh dhe kënaqesh. Këto i kanë kërkuar shumë.
Njerëzit thonë që janë gjëra të veçanta, si e ke bere, këto nuk janë futur torno. 1:35 me thonë që këtu nuk marrim vesh, edhe unë nuk marr vesh, por ka shumë njerëz në fushën e artit që mahniten nga këto dru ”
Në duart e Jorgo Liços, natyra nuk vdes, por rilind. Rrënjët e lashta të pyjeve kthehen në dëshmi të gjalla të pasionit dhe artit të një njeriu që di të dëgjojë çka druri ka për të thënë.
