Ai ka qenë për dekada një nga figurat më të nderuara të arsimit dhe kulturës në Pogradec. I njohur për përkushtimin e rrallë si mësues, studiues, përkthyes dhe njeri i dijes, Gjergji Gusho është një nga ata emra që kanë lënë gjurmë të thella në edukimin dhe formimin e brezave të tërë.
I lindur në Korçë më 18 mars 1939, Gusho e nisi rrugëtimin e tij arsimor në qytetin e lindjes, duke përfunduar Shkollën Pedagogjike, e më pas Fakultetin Histori-Filologji në degën e gjuhës ruse në Universitetin e Tiranës në vitin 1959. Me një dashuri të veçantë për gjuhët e huaja, ai do të përvetësonte më vonë edhe gjuhën italiane dhe gjuhën esperanto, të cilën e promovoi dhe mësoi edhe pas daljes në pension.
Karriera e tij arsimore përfshiu dekada në mësimdhënie në shkollat e Pogradecit, ku dallohej për qetësinë, përgatitjen dhe respektin që fitonte natyrshëm nga nxënësit dhe kolegët. Përveçse si mësues, ka shërbyer edhe si inspektor kulturor dhe pedagogjik në arsim në vitet 1969–1985, duke mbikëqyrur dhe ndihmuar për ngritjen e cilësisë mësimore në zonën e Pogradecit.
Pas viteve ’90, ai nuk u tërhoq nga jeta intelektuale. Përkundrazi, nisi të botojë një sërë librash studimorë dhe përkthimesh, duke pasuruar kulturën vendase me vepra si: “Si të mësojmë vetë gjuhën e huaj”, “Mbi përhapjen e krishterimit dhe kishave në rrethin e Pogradecit”, “Botë Misterioze”, “Rrethi i bashkëpunëtorëve të Stalinit”, dhe “Këngë folklorike nga rrethi i Pogradecit”. Ai është gjithashtu një nga dokumentuesit më të mirë të toponimeve, legjendave dhe historive të krahinës së tij.
Për punën dhe kontributin e palodhur, është nderuar me Urdhrin e Punës, dekoratën “Naim Frashëri”, dhe titullin “Krenaria e Qytetit” nga Bashkia e Pogradecit në vitin 2005.
Sot, edhe pse në moshë të thyer, Gjergji Gusho vazhdon të jetë një figurë e dashur dhe e respektuar. Ai është modeli i njeriut që e ka parë dijen si armën më të fuqishme në jetë, një mësues i brezave që ka ditur të japë, të frymëzojë dhe të mbetet si simbol i dijes, kulturës dhe urtësisë pogradecare.
