Fan Stilian Noli lindi më 6 janar 1882 në Ibrik-Tepe, një fshat i banuar nga shqiptarë në rrethin e Edrenës. Ai vlerësohet si një erudit poliedrik dhe personalitet kyç i kulturës shqiptare të shekullit XX.
Në vendlindje ndoqi shkollën fillore, e më pas gjimnazin e Adrianopojës, një institucion arsimor grek i themeluar në shekullin XIX. Shërbeu në punë të ndryshme për të siguruar jetesën.
Gjatë qëndrimit dhe punës si mësues në Egjipt (1904) dhe SHBA (1906), Noli u angazhua intensivisht në lëvizjen kombëtare dhe publicistikë.
Më 1908, ai u dorëzua prift, duke hedhur themelet e Kishës Ortodokse Shqiptare të Pavarur.
Kontributi i tij vijoi me diplomimin në arte në Harvard dhe bashkëthemelimin e Federatës “Vatra” (1912).
Në fushën diplomatike, Noli kryesoi delegacionin në Lidhjen e Kombeve (1921), duke siguruar anëtarësimin e Shqipërisë.
Pas suksesit të Revolucionit të Qershorit (1924), ai udhëhoqi qeverinë demokratike.
Me dështimin e këtij procesi, Noli mërgoi në Evropë dhe më pas në SHBA (1932), ku u fokusua në krijimtari letrare, historike dhe muzikologjike.
Në vitin 1938, ai u diplomua në muzikë pranë Konservatorit të Muzikës në New England, ndërsa më 1945 mori gradën Doktor i Filozofisë në Histori në Universitetin e Bostonit, me një disertacion kushtuar Gjergj Kastriot Skënderbeut.
Fan Noli u nda nga jeta më 13 mars 1965 në Florida, duke lënë pas një trashëgimi të të pasur intelektuale dhe shtetformuese.
