Vetëm 300 metra larg majës së Everestit, alpinisti izraelit Nadav Ben-Yehuda mori një vendim që i ndryshoi jetën dhe që sot konsiderohet një akt i rrallë humanizmi.
24-vjeçari ishte pranë realizimit të ëndrrës së tij më të madhe: të bëhej izraeliti më i ri që ngjitej në majën më të lartë të botës. Por gjatë ngjitjes, në mes të borës dhe temperaturave ekstreme, ai vuri re një trup të shtrirë pa ndjenja.
Bëhej fjalë për Aydin Irmak, një alpinist turk që Nadav e kishte njohur më herët në kampin bazë. Irmak ishte pa doreza, pa oksigjen dhe në gjendje kritike, në prag të vdekjes. Shumë alpinistë kishin kaluar pranë tij, të rraskapitur ose të fokusuar vetëm te maja.
Pa hezituar, Nadav hoqi dorë nga synimi i jetës së tij. Për rreth nëntë orë, në kushte ekstreme dhe duke rrezikuar seriozisht jetën e tij, ai e ndihmoi alpinistin turk të zbriste nga zona e rrezikshme.
Të dy pësuan ngrirje të rënda, por arritën të mbijetojnë. Mjekët konfirmuan më vonë se Aydin Irmak nuk do të kishte mbijetuar pa ndërhyrjen dhe sakrificën e Nadav Ben-Yehudës.
Në Everest, aty ku shumica ndjekin vetëm majën, Nadav zgjodhi njerëzoren — duke dëshmuar se ndonjëherë fitorja më e madhe nuk është të arrish majën, por të mbetesh njeri.
