“94 vjeç jam, në 27 Mars mbush 94. Si ka mundësi që je kaq e fortë? Ku di unë o bir, Zoti mbase”
Kjo është Axhire Memelli, e cila sfidon vetminë dhe fatin e jetës me punë.
Nëneja, ashtu siç e njohin në Sinicë të Devollit, ka kaluar plot halle në jetë. Burri dhe fëmijët i ndërruan jetë, duke e detyruar për të qenë e vetme
“kur e kisha burrin isha mirë, burri po bën 20 vite që ka vdekur. Fëmijët, bëra cupen 14 vjeç nuk kishte doktor, u bë sebep zëmra e vdiq 14 vjeç. Bëra një djalë, për dy javë vdiq. Mbeta pa fëmijë dhe vetëm. Çfarë të bëj? Të mbytem në lumë, me vjen keq xhani. Çfarë të bëj o bir? ”
94 vjeçarja ka ende vullnet tja dalë me forcat e saj, teksa tregon se ditën e plotëson me punë, ndaj dhe nuk njeh asnjë sëmundje
” ngrihem në mëngjes bëj zjarrin, ha mëngjes, i heq ndonjë fshese shtëpisë, laj enët. Pasdite shoh televizor, merrem me televizor. Këtë fat pata. Nuk jam sëmurur asnjëherë, asgjëkundi nuk kam shkuar. Vetëm ilaçe tensioni kam, asnjë sëmundje tjetër.
” kështu me tha vjehrra, sa të rrosh. Të keqe Mos kesh me tha. Është gjynah mos e duash vjehrren. Dheri ti behet gjalpë e buke thoshte vjehrra. Ndaj rrojta kaq. Vjehrra është vjehrren, nënën time po nuk e deshën nuset është gjynah, mos e duaj por beji hyzmetin ”
Në një shtëpi të thjeshtë në Sinicë të Devollit, Axhire Memelli vijon të sfidojë moshën, vetminë dhe dhimbjet e jetës me punë, durim dhe besim te Zoti. Në prag të 94-vjetorit, historia e saj mbetet një dëshmi e rrallë force dhe urtësie, që na kujton se dinjiteti dhe vullneti për të jetuar nuk plaken kurrë.
