Në fshatin Këmbëthekër të bashkisë Maliq, vjen një histori sakrifice dhe përkushtimi. Genci Limanllari, babai i tre fëmijëve, i çon çdo ditë të vegjlit e tij në shkollën e Novoselës, fshat të cilin fëmijët duhet ta pershkruajne mbi kalë për rreth 1 orë, për shkak të pamundësisë ekonomike
“Po bëj 7 vite që i kam regjistruar në shkollën e Novoselës, për të mos i lënë fëmijët pa shkolle. E vështirë pa e vështirë fëmijët nuk duhet t’i lesh pa shkolle. Mban gati afër një orë mban, kur është shumë ftohtë I veshim mirë, I mbulojmë me mushama që mos ftohen. Dy orë, Deri sa vetë unë, o nusja o unë I merr. Nuk e kemi ditur vet shkollën çfarë ka qenë, kemi vuajtur, shyqyr na ka mbajtur koha mirë“.
Babai hero përballet çdo mëngjes me motin e papërshtatshëm – në dëborë, shi apo nën diellin përvëlues – vetëm që fëmijët e tij të mos mbeten pas me mësimet.
Në një kohë kur shumica e prindërve kërkojnë komoditet, ky baba zgjedh sakrificën si mjet për të ndërtuar të ardhmen e fëmijëve të tij. Ai tregon se ndihma nga shteti mungon
“Çfarë ti them unë shtetit? Ata e dinë vet. Ata me thane bëj shtëpitë këtej poshtë, nuk kanë nevojë fëmijët vetëm për shtepo por e per të ngrënë e veshur. Unë kam 4 lopë, e ato nuk i kam timet. Vetëm një lopë kam nga bonus I Rames, bleva një lopë. Mos I humbja lekët, kur të vazhdojë shkollën do e shes e tja jap për të vazhduar shkollën.
Me 150 ndihmë ekonomike marr. Shes pak qumësht, nuk shes dot vicin e tja jap fëmijëve të mi. Jetë e vështirë po ç’të besh? “
Prindi besnik tregon se do të vijojë këtë ritual deri sa fëmijët e tij “të dalin në ballë jetës“.
Genci Limanllari është shembulli i një prindi që nuk dorëzohet, duke e kthyer çdo mëngjes të vështirë në një hap drejt së ardhmes për fëmijët e tij.
“Me kalë vij. Nuk kam frikë. Mbahem këtu e rri. Nuk mbërdhij. Unë vete në shkollë, e kam qejf shkollën. Edhe këta por ky është në kopsht”– u shpreh djali.
