Sot për mua është epilogu i një kapitulli të rëndësishëm 6-vjeçar në Keshillin Bashkiak të Tiranës, parlamentit të kryeqytetit dhe nisja e një tjetër kapitulli.
Është një çast reflektimi, me besim të plotë se ajo që kemi ndërtuar bashkë me kolegët në këtë sallë ka lënë gjurmë.
I uroj punë të mbarë e me krahë të lehtë Megit në këtë detyrë sa sfiduese aq edhe transformuese. I uroj gjithashtu shumë suksese Endritit.
Kjo sallë, vendimet që kemi marrë kanë qenë dhe janë realiteti i qytetarëve tanë, përditshmëria e tyre, një përgjegjësi që nuk e kam mbajtur asnjë ditë lehtë. Çdo herë që kemi ngritur dorën për të votuar, e kam ndier peshën e këtij besimi.
Nuk ishte rrugë e lehtë. Sfida kishte çdo herë. Shpesh edhe përplasjet ishin të ashpra, mes ideve, bindjeve, qasjeve.
Por ajo që më bën krenare e duhet të na bëjë krenarë, është se kurrë nuk jemi ndarë përballë përgjegjësisë.
Ne kemi qenë të ndryshëm, por jo të përçarë në besnikërinë ndaj qytetarëve.
Pavarësisht ngjyrës politike, dua të besoj se të gjithë, pa përjashtim, kemi qëndruar në të njëjtën anë: në anën e qytetarëve.
Dhe kjo është forca e një demokracie të shëndetshme. Jo që të mos ketë dallime, por të ketë bashkëpunim, pjekuri dhe respekt për shërbimin publik.
Kam qenë me fat që isha e rrethuar nga këshilltare e këshilltarë të ndershëm, të përkushtuar dhe të përgjegjshëm.
Jam e bindur që rrugët tona nuk ndahen këtu. Me shumë prej jush do të shihem, punoj, konsultohem apo debatoj shëndetshëm sërish në të ardhmen.
Jam e bindur që ju do të vazhdoni të jepni më të mirën tuaj.
Sepse njerëzit nuk kanë nevojë për zhurmë, por për përkujdesje.
Nuk kanë nevojë për fjalë të mëdha, por për veprime e vendime që përmirësojnë jetën e tyre.
Nuk kanë nevojë për ndasi, por për njerëz që ndërtojnë ura drejt progresit
Zoti ju bekoftë ju dhe familjet tuaja.
Faleminderit që më besuat të jem e vlerësuar mes të barabartëve
