Mes kazanëve të mbeturinave dhe rrugëve të Pogradecit, një fytyrë e re të bie në sy. Është Sylvia Ama, vetëm 25 vjeçe, e ardhur nga Gana, e cila çdo ditë merr fshesën në dorë për të pastruar qytetin turistik buzë liqenit.
Sylvia Shqipërinë nuk e kishte dëgjuar kurrë më parë ndërsa tregon se vendin tonë e gjeti përmes një agjencie punësimi. Sot, edhe pse e pranon se puna është e lodhshme, ajo nuk ankohet.
“Shqipëria është vend i mirë. Nuk kisha dëgjuar me pare, e gjeta nëpërmjet një agjencie punësimi. Patjetër që është problem sepse nuk isha mësuar të bëja një punë të tillë por po përpiqem ta menaxhoj. Është punë e lodhshme por me duhen lekët kështu që do duroj. ”
Sylvia tregon se njerëzit janë miqësorë, e ushqimi shqiptar i ka pëlqyer që ditët e para. Planet nuk janë për të qëndruar gjatë në Shqipëri pasi kërkon një vend më të mirë.
” Njerëzit janë shumë të mirë. Nuk dinë të gjithë anglisht por janë pozitive. Disa prej tyre me tregojnë që mos dorëzohem sepse kjo është jeta. Disa herë më ofrojnë e punë të tjera. Unë erdha te qëndroj vetëm për pak kohë por tani do qëndroj një vit. Nuk e mendoj se do të qëndroj më gjatë. Me pëlqen ushqimi, për mua është i çuditshëm, nuk di ta ha, por po përpiqem ”
Historia e Sylvias është tablo e realitetit të sotëm, teksa shumë të rinj shqiptarë zgjedhin të marrin avionin për t’u larguar nga vendi, vendet e tyre të punës po mbushen nga të rinj afrikanë, të gatshëm të bëjnë çdo punë për një mundësi më të mirë.
